Skuteczna Antykoncepcja dla Ciebie

O tym, że najlepiej jest zapobiegać wiedza niemal wszyscy. Warto jednak przypomnieć o tym, że istnieją sprawdzone i skuteczne metody antykoncepcji przed stosunkiem.

Skuteczna antykoncepcja to między innymi tabletki antykoncepcyjne, środki chemiczne i inne metody antykoncepcyjne jak plastry i zastrzyki antykoncepcyjne a także antykoncepcja dla mężczyzn.

Odwiedź lekarza ginekologa a on doradzi Ci najlepszą i najskuteczniejszą dla Ciebie metodę antykoncepcji przed stosunkiem.

Jak dobrać najlepszą metodę antykoncepcji?

Najlepszą i skuteczną metodę antykoncepcji przed stosunkiem pomoże ci dobrać Twój lekarz ginekolog. Podczas pierwszej wizyty ginekolog przeprowadzi badanie. Następnie postara się dobrać odpowiedni preparat antykoncepcyjny, przy którym Twoje samopoczucie będzie komfortowe. To oczywiście jedna z metod (o innych przeczytasz poniżej) - ale hormonalne leki antykoncepcyjne sa najpopularniejszą i obecnie najskuteczniejsza metodą antykoncepcji.

Organizm każdej kobiety inaczej reaguje na leki. Nie ma więc „jednej jedynej pigułki dla wszystkich”. Dlatego pamiętaj - jeśli koleżanka czegoś używa i sobie chwali i do tego nie zachodzi w ciążę, nie oznacza, że Ty zażywając to samo otrzymasz taka samą ochronę. Dlatego niestety przy doborze środków antykoncepcyjnych zdarza się, że trzeba próbować – raz trafi się z idealnym preparatem za pierwszym razem, kiedy indziej ten czas jest dłuższy.

Metody antykoncepcji

Wyróżnia się cztery podstawowe metody antykoncepcji: antykoncepcję chemiczną, antykoncepcje hormonalną, metody naturalne oraz antykoncepcję mechaniczną.

Każda kobieta powinna mieć świadomość, że antykoncepcja to Wasz wspólny "problem". Partner również powinien znać wszystkie wady i zalety antykoncepcji i pomóc Ci podjąć decyzję co do wyboru środka.

Antykoncepcja chemiczna

Podstawą antykoncepcji chemicznej jest preparat chemiczny, którego zadaniem jest unieruchomienie plemnika. Ważne jest to, że jest to środek bezpieczny - nie uszkadza materiału genetycznego plemnika, co jest istotne gdyby jednak zaszło do zapłodnienia.

Globulka musi być założona do pochwy na 20-30 minut przed każdym stosunkiem. Pod wpływem ciepła rozpuszcza się wewnątrz osiągając konsystencję pianki. Pianka, jest barierą dla plemników unieszkodliwiając je. Ich zaletą jest to, iż mogą być stosowane niezależnie od fazy cyklu miesiączkowego oraz nie zawierają hormonów. Odczuwalne pienienie się globulki może powodować dyskomfort w trakcie stosunku i niestety może ona powodować uczulenie a nawet stany zapalne pochwy i sromu.

Chemiczne środki antykoncepcyjne nie są metodami najskuteczniejszymi dlatego wskazane jest zastosowanie pomocniczej antykoncepcji w formie np. prezerwatywy.

Antykoncepcja hormonalna

Antykoncepcja hormonalna zdobywa coraz szersze kręgi zwolenników a to z powodu największej skuteczności spośród znanych metod zapobiegania ciąży. Stosuje się je także przy leczeniu trądzika, zbyt bolesnych i obfitych miesiączek.

Tabletki antykoncepcyjne są metodą antykoncepcji polegającej na stosowaniu jedno lub dwuskładnikowych pigułek przez czas kiedy kobieta nie planuje ciąży. Pigułki zawierają niskie dawki hormonu. Mają one na celu utrzymywanie, w organizmie kobiety poziomu hormonów porównywalnego z tym jaki tworzy się w początkowej fazie ciąży.

Popularnością cieszą się również plastry antykoncepcyjne. Hormony, pochodne estrogenu i progestagenu uwalniają się z plastra, który noszony jest przez kobietę przez siedem dni. Ósmego dnia zakłada się nowy plaster a później następny. Po 22 dniach następuje tygodniowa przerwa. Są wygodniejsze od pigułek, gdyż stosowanie tabletek wymaga systematyczności.

Zastrzyki antykoncepcyjne są cenione przez panie, które nie mogą stosować doustnej antykoncepcji oraz przez świeżo upieczone mamy karmiące piersią. Zastrzyk składa się z dawki gestagenu wstrzykiwanego co dwanaście tygodni. Wadami tego sposobu zapobiegania ciąży jest niemożność przewidzenia samopoczucia kobiety po zastrzyku oraz przywrócenie pełnej płodności dopiero po kilku miesiącach od ostatniego zastrzyku.

Pierścienie antykoncepcyjne, z których uwalniają się hormony, progestagen i estrogen wprowadza się do pochwy na 22 dni. Po tym czasie musi on zostać wyjęty i następuje siedmiodniowa przerwa. Obecnie są one najlepszym środkiem antykoncepcyjnym. Działają przecież w miejscu gdzie są naprawdę potrzebne czyli poprzez pochwę w bliskości mają jajniki produkujące jajeczka. Poza tym nie są uciążliwe i trudno o nich zapomnieć.

Wszystkie antykoncepcyjne środki hormonalne dostępne są na receptę po wcześniejszym badaniu i wywiadzie ginekologicznym.

Antykoncepcja mechaniczna

Najpopularniejszą i najczęściej stosowaną metodą antykoncepcji mechanicznejprezerwatywy dla mężczyzn. Jej największą zaletą jest to, iż zabezpiecza nie tyko przed ciążą ale również przed większością chorób przenoszonych drogą płciową. Minusem może być to, że u niektórych par powoduje dyskomfort. Może powodować alergię u osób uczulonych na lateks, krem plemnikobójczy oraz talk.

Wkładki wewnątrzmaciczne, dostępne są z minimalną dawką hormonu stopniowo uwalniającego się i zmieniającego skład śluzu co prowadzi do osłabienia plemników. Jest to metoda inwazyjna dlatego też założenie spirali powinno odbywać przez lekarza po konsultacji i badaniu. Skutkiem ubocznym wkładki mogą być zbyt obfite krwawienia.

Antykoncepcja w zgodzie z naturą

Jedynymi nieinwazyjnymi metodami antykoncepcyjnymimetody naturalne.

Metoda kalendarzowa polega na rocznej obserwacji cyku menstruacyjnego. Na podstawie obserwacji określa się dni płodne i niepłodne kobiety. Jeśli cykle są nieregularne wówczas od najdłuższego cyklu odejmuje się 20 dni a od najkrótszego 11. Celem tej metody jest obliczenie dni płodnych i przyjmuje się, że komórka jajowa zdolna jest do zapłodnienia 14 przed miesiączką od 48 do 72 godzin.

Metoda termiczna polega na mierzeniu temperatury od razu po przebudzeniu. Temperaturę mierzy się w jamie ustnej lub w pochwie. W trakcie dni płodnych temperatura jest wyższa o 0,2 – 0,6 stopnia. Wadą tej metody jest to, iż każda infekcja chorobowa czy zwykłe zmęczenie mogą powodować zafałszowanie wyników co stawia ją w dolnej granicy skutecznych metod antykoncepcyjnych.

Metoda Billingsa – śluzowa, której istotą jest obserwacja śluzu szyjkowego gdzie konsystencja śluzu świadczy o płodności w dany dzień. W dni niepłodne śluz lepki, kleisty i gęsty natomiast w okresie płodności śluz staje się przezroczysty i śliski. Również w tej metodzie wpływ na skuteczność mają czynniki na które reaguje organizm kobiety.

Metody naturalne antykoncepcji są najbardziej zawodne gdyż wymagają dużej samodyscypliny, poznania przez kobietę swojego ciała oraz oparciu się pokusie na uprawianie seksu w dni płodne.

Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego w sprawie antykoncepcji uaktualnione w 2010 r.

Zgodnie z treścią i duchem ogólnoświatowych praw reprodukcyjnych każda kobieta ma prawo decydować czy chce mieć dzieci, w jakich odstępach czasu i ile.

Planowanie rodziny jest moralnym obowiązkiem i prawnym wymogiem w kształtowaniu postaw lekarzy i ich podopiecznych.

W Polsce są dostępne następujące sposoby antykoncepcji: metody okresowej abstynencji seksualnej, środki plemnikobójcze, prezerwatywy, wkładki wewnątrzmaciczne, preparaty zawierające jeden lub dwa składniki hormonalne w formie doustnej lub iniekcji.

Do oceny metod antykoncepcji stosuje się następujące kryteria medyczne:
- skuteczność,
- odwracalność,
- bezpieczeństwo,
- akceptacja,
- korzyści pozaantykoncepcyjne.

Metodą antykoncepcji z wyboru u większości kobiet jest stosowanie nisko- i średniodawkowych dwuskładnikowych tabletek antykoncepcyjnych (DTA). Przepisywanie DTA musi być poprzedzone badaniem lekarskim. Badanie lekarskie przed włączeniem środka antykoncepcyjnego powinno obejmować:
- dokładny wywiad lekarski,
- pomiar ciśnienia tętniczego krwi,
- badanie piersi (zakres zależny od wieku pacjentki),
- badanie ginekologiczne połączone z pobraniem rozmazu cytologicznego.

Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania DTA są:
1) ciąża,
2) nowotwory estrogenozależne,
3) ciężkie choroby wątroby,
4) choroby układu sercowo-naczyniowego i zakrzepica (w przeszłości lub obecnie),
5) otyłość (BMI powyżej 35),
6) nadciśnienie tętnicze,
7) długotrwałe unieruchomienie,
8) palenie papierosów (u kobiet po 35. roku życia).

Wewnątrzmaciczne wkładki antykoncepcyjne nie powinny być stosowane u kobiet przed pierwszą ciążą oraz u kobiet z chorobami narządów płciowych.

Zalecenia dotyczące metod stosowania antykoncepcji w zależności od wieku i rodności pacjentek

Wybór metody antykoncepcji, zwłaszcza u kobiet bardzo młodych, powinien uwzględniać wiele czynników, szczególny nacisk należy położyć na wszystkie zasady bezpieczeństwa.

Zalecenie DTA u młodocianych należy indywidualizować i uzależnić od stopnia dojrzałości fizycznej i psychicznej oraz wpływu na zdrowie reprodukcyjne. Przy braku przeciwwskazań, generalnie należy uznać DTA jako metodę z wyboru dla nieródek. Przy doborze metody należy uwzględnić też stosowanie prezerwatyw, środków plemnikobójczych oraz metody okresowej abstynencji. W tej grupie kobiet nie zaleca się stosowania wkładek domacicznych.

Dla kobiet, które rodziły i planują jeszcze macierzyństwo należy zalecać antykoncepcję w oparciu o DTA, ze wskazaniem na preparaty nisko- i średniodawkowe. W wybranych sytuacjach dopuszczalne jest stosowanie wkładek domacicznych.
W grupie kobiet, które rodziły i nie planują już macierzyństwa zaleca się (uwzględniając wiek) stosowanie DTA z progestagenami II lub III generacji oraz wkładek domacicznych (w tym z levonorgestrelem).
Dla kobiet karmiących oraz kobiet w wieku powyżej 35. roku życia i palących papierosy, za bezpieczną i skuteczną antykoncepcję należy uznać tabletki i iniekcje zawierające wyłącznie progestagen oraz wkładki domaciczne.

W okresie przedmenopauzalnym stosowanie antykoncepcji odgrywa ważną rolę, gdyż kobieta przeważnie posiada już planowaną liczbę dzieci. Zalecane w tym okresie są dwa zasadnicze sposoby antykoncepcji:
1) DTA,
2) wkładki wewnątrzmaciczne (w tym zawierające levonorgestrel).

Antykoncepcja w wieku przedmenopauzalnym może być zastosowana po dokładnej analizie ewentualnego ryzyka. Dodatkowymi korzyściami, poza antykoncepcją, jest regulacja zaburzonych w tym okresie życia cykli miesięcznych, zmniejszenie obfitości krwawień i zabezpieczenie przed rozrostami endometrium. W tej grupie kobiet zaleca się podawanie nisko- i średniodawkowych DTA. Wkładka zawierająca levonorgestrel jest środkiem polecanym szczególnie u kobiet wymagających podawania progestagenów.

Antykoncepcja doraźna nie powinna być stosowana jako stała metoda planowania rodziny. Jej wartością jest zapobieganie niepożądanej ciąży w sytuacjach szczególnych.

Nie ma uzasadnienia medycznego do zalecania przerw w stosowaniu antykoncepcji hormonalnej, jeżeli istnieje nadal potrzeba zapobiegania ciąży.

KLASYFIKACJA PRZECIWWSKAZAŃ DO STOSOWANIA DTA wg WHO (Atlanta 1994 WHO/FRH/FPP/96.9). Uproszczeń dokonał J. Guillebaud

Według tej klasyfikacji wszystkie pacjentki można podzielić na 4 grupy, w zależności od niewystępowania lub występowania przeciwwskazań.

Grupa I – u tych pacjentek można stosować wszystkie DTA, nie ma żadnych przeciwwskazań.

Grupa II – u tych pacjentek, w większości przypadków, można stosować DTA, bowiem korzyści z ich stosowania przewyższają możliwe lub udokumentowane ryzyko.

Do tej grupy można zaliczyć kobiety chore na AIDS/HIV, astmę, chorobę Gilberta, wrodzony obrzęk limfatyczny, stwardnienie rozsiane, miastenię, chorobę Reynauda, choroby wymagające dializoterapii, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidozy oraz nowotwory hormononiezależne.

Grupa III – u tych pacjentek DTA można stosować wyłącznie z zachowaniem wielkiej ostrożności. W tej grupie kobiet możliwe lub udokumentowane ryzyko zazwyczaj przewyższa korzyści.

Uwzględniając autonomię pacjentki, jeżeli akceptuje ona ryzyko i nie chce lub nie powinna stosować metod alternatywnych, DTA można zastosować z zachowaniem ostrożności i szczególnej uwagi.

Do tej grupy można zaliczyć kobiety chore na nadciśnienie pierwotne przy wartościach niższych niż 160/100, kobiety, u których w ciąży występowało nadciśnienie tętnicze, kobiety w okresie remisji nowotworów estrogenozależnych, kobiety z rzadkim miesiączkowaniem lub brakiem miesiączki, a także kobiety z hiperprolaktynemią, depresją, łagodną postacią tocznia rumieniowatego (bez obecności przeciwciał antyfosfolipidowych). Do tej grupy kobiet zalicza się również kobiety, którym usunięto śledzionę (przy ilości płytek poniżej 500.000/ml), a także kobiety w trakcie ostatecznego leczenia CIN lub po leczeniu tego typu zmian.

Grupa IV – u tych pacjentek nie wolno stosować DTA, bo ryzyko dla ich zdrowia związane ze stosowaniem tej metody jest nie do przyjęcia.

1. Choroby układu sercowo-naczyniowego w przeszłości lub występujące aktualnie:
1.1. incydent zakrzepicy żylnej lub tętniczej w przeszłości,
1.2. choroba niedokrwienna serca lub dławica piersiowa, kardiomiopatie,
1.3. poważne lub połączone ryzyka chorób żył lub tętnic (zaburzenia krzepnięcia u rodziców lub rodzeństwa przed ukończeniem 45. roku życia), otyłość dużego stopnia (BMI>35), długotrwałe unieruchomienie w łóżku, przebyta zakrzepica, miażdżycowy profil lipidów, palenie (powyżej 40 papierosów na dzień), ciężka cukrzyca, nadciśnienie tętnicze >160/100 mmHg (potwierdzone w dwóch badaniach),
1.4. wrodzone trombofilie z nieprawidłowymi stężeniami poszczególnych czynników krzepnięcia i obecnością przeciwciał antykardiolipidowych,
1.5. inne znane czynniki predysponujące do zakrzepicy (czerwienica, ciężka postać tocznia rumieniowego, stan po wycięciu śledziony, wieloguzkowe zapalenie tętnic),
1.6. planowana duża operacja lub operacja kończyn (4 tygodnie przed i 2 tygodnie po operacji), unieruchomienie kończyn, przebywanie na dużych wysokościach (powyżej 4 500 m n.p.m.),
1.7. ciężkie zapalne choroby jelit,
1.8. migrena ogniskowa i stan migrenowy wymagający leczenia ergotaminą,
1.9. przejściowe napady niedokrwienne,
1.10. przebyty krwotok mózgowy,
1.11. większość zastawkowych wad serca, napadowe lub utrwalone zaburzenia rytmu, wada przegrody międzyprzedsionkowej, nadciśnienie płucne.
2. Choroby wątroby:
2.1. aktywna postać chorób wątroby,
2.2. przebyta żółtaczka cholestatyczna (w ciąży lub po DTA),
2.3. gruczolak i rak wątroby,
2.4. kamica żółciowa,
2.5. ostra porfiria.
3. Zaburzenia spowodowane działaniem hormonów płciowych:
3.1. pląsawica,
3.2. nadciśnienie tętnicze indukowane przyjmowaniem DTA,
3.3. ostre zapalenie trzustki związane z trójglicerydemią.
4. Ciąża lub podejrzenie ciąży.
5. Krwawienie z dróg rodnych o nieustalonej etiologii.
6. Nowotwory złośliwe estrogenozależne.
7. Różne:
7.1. nadwrażliwość na składniki DTA,
7.2. zespół hemolityczno-mocznicowy,
7.3. przebyte łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe,
7.4. przejściowa całkowita utrata widzenia (oznaczająca przeważnie przejściowe niedokrwienie siatkówki).

Czy pomyślałaś już o antykoncepcji dla siebie?

Skuteczna Antykoncepcja - Ginekolog Kraków

Rejestracja: +48 506 670 083

Zaufaj Sprawdzonemu Ginekologowi

Szpital UJASTEK rekomenduje dr Jerzego Skotnickiego - specjalistę ginekologa-położnika, cytologa, asystenta Szpitala Położniczo-Ginekologicznego UJASTEK. Dr Skotnicki jest wieloletnim współpracownikiem Szpitala, i wysoko wykwalifikowanym specjalistą. Rekomendacja UJASTKA jest swoistym znakiem jakości, przyznawanym przez Szpital Położniczo-Ginekologiczny UJASTEK lekarzom, którzy wnoszą znaczący wkład w edukację, profilaktykę, poprawę zdrowia oraz leczenie pacjentów. Rekomendowani przez Szpital UJASTEK lekarze są godnymi zaufania specjalistami z wieloletnią praktyką zawodową oraz szeroką wiedzą lekarską.

Dołącz na Facebooku

Antykoncepcja po stosunku

W przypadku gdy zastosowana metoda antykoncepcji przed stosunkiem zawiodła lub doszło do niezabezpieczonego stosunku stosuje się metody antykoncepcji awaryjnej - tabletki po stosunku, które uniemożliwiają powstanie ciąży.

Antykoncepcja po stosunku - Ginekolog Kraków

Nie wpadaj w panikę - na wpadkę jest sposób!

Najszybciej jak to możliwe
skontaktuj się z lekarzem ginekologiem

+48 506 670 083

Zobacz także

Gabinet Ginekologiczny
www.skotnicki.pl

Blog Ginekologiczny
blog.skotnicki.pl

Antykoncepcja dla studentów i młodzieży

Czas studiów to nie tylko czas intensywnej nauki ale często także czas, gdy młodzi ludzie rozpoczynają czasem nawet intensywne życie seksualne. Szkoła nie uczy o zagrożeniach związanych z seksualną sferą kontaktów międzyludzkich. A wy, młodzi ludzie, nie macie jeszcze doświadczenia życiowego w tej materii. Często bazujecie na zdobytej wyrywkowo wiedzy o antykoncepcji. Nie znacie zagrożeń związanych z chorobami przenoszonymi drogą płciową. Czasem z braku podstawowej wiedzy ignorujecie wiele rzeczy związanych z bezpiecznym seksem.

Antykoncepcja dla studentów i młodzieży to:

Antykoncepcja dla studentów i młodzieży nie rożni się od strony praktycznej i medycznej niczym od standardowej antykoncepcji – to są standardowe metody antykoncepcji, stosowane powszechnie. Jednak rozpoczęcie życia seksualnego wymaga przekazania przez doświadczonego lekarza pewnego zakresu wiedzy, nowej dla Was. Uświadomienia pewnych faktów oraz zwrócenia uwagi na zagrożenia.

Warto pamiętać – seks jest czymś naturalnym, od zawsze obecnym w naszym życiu. Warto mieć świadomość popartą dostępną wiedzą medyczną związaną z seksem.

Najgorsza jest niewiedza lub ignorancja w zakresie antykoncepcji i seksu.

Człowiek uświadomiony podejmuje własne, świadome decyzje a nie zdaje się na przypadek. Wizyta u doświadczonego lekarza ginekologa, rozmowa i świadomy dobór metody antykoncepcji uchroni Cię przed przypadkowymi chorobami lub niechcianą ciążą.

Updated by ASGARD: